Şu kırılgan ömrümün en kırık gününü yaşattın sen
Neydi bu aşkın benden istediği anlamadım
Verecek bir şeyim kalmadı çok güçsüzüm
Yüreğimede mi acımadın bir başkasıyla geldin karşıma oturdun

O gün gülen yüzlü kalbi hüzünlü insanlar arasında
En üzgün ve en mutlu görünmeye çalışanlardan oldum
Bıraksalar var gücümle koşacak
hıçkıra hıçkıra ağlayacaktım
ama olmadı, içime akıttım

Yüzümü kaçırsamda gizli bakışlarım kayıverdi sana doğru
Kırık gönlümün parçaları yaraladı bedenimi
Çiziklerle dolu elim, yüzüm, gözüm
Anlamadı yüreğim neydi aşkın onla alIp veremediği

Üsküdar'ın o güzel manzarasında
Ağaçların esintisi ve denizin kokusu içinde
İçtiğim şarabın seli gözlerimden gönlüme akıverdi
Ve söz verdi yüreğim kendi kendine
Aşk onun için artık kaçılacak bir şeydi


Yanmıştı kimbilir kaç kez
Ama hep yeniden yanmaktı seçimi
Hayır artık tamamdı
Küsmüştü o günle beraber bu yürekte aşka
Herşey bitmişti, sona gelinmişti
Büzülmeli ve tarihi evler gibi kendi haline bırakmalıydı
o hayata, aşka, insanlara küskün yüreği.

Gönül BIKIM